Z Oscarami pod prąd! Moje pobożne życzenia.

 Najlepszy film: 

Ode mnie Oscar dla najlepszego filmu dla "Wartości sentymentalnej" Joachima Triera! Tak, dużo tu Bergmana, tak, dużo tu kina skandynawskiego, ale przede wszystkim to film o wielkości kina europejskiego, gdzie widz zderza się z tym, co najtrudniejsze, najważniejsze i czego nie da się podrobić przez AI, bo wynika z głębokiego egzystencjalnego doświadczenia. Ale wygra "Jedna bitwa po drugiej", Oscar dla "Wartości sentymentalnej" w kategorii film nieanglojęzyczny.

Najlepsza rola męska:

Oczywiście Wagner Moura w "Tajnym agencie" ! I nie pytajcie dlaczego, tylko obejrzyjcie ten niesamowity film! Wszystko stanie się jasne!

Jakże trudno połączyć gatunkowe kino szpiegowskie z autorskim ujęciem, ciężki film o stracie i ratowaniu tego, co pozostało z sensacyjną lekkością i czarnym humorem, satyrę na krwawy reżym z pełnym czułości dramatem rodzinnym? I do tego spleść to wszystko w wielowątkową strukturę, która jest jednak przejrzysta i konsekwentna. To niemożliwe, ale Cleber Mendoza Filho właśnie taki film stworzył.

Najlepsza rola kobieca.

Macierzyństwo, opieka nad chorą córką, opieka nad pacjentami terapii, opieka nad domem, który się wali, opieka nad rodziną pod nieobecność męża - wygląda na poważny feminizm, społecznie zaangażowany film, który mówi dużo o samotności kobiet. Tak. Ale ten film ma niesamowity, somnambuliczny vibe, który przenosi widza na płaszczyznę horroru i najmroczniejszej groteski. Takiego ukazania macierzyństwa nie mogłem się spodziewać - to jeden z najoryginalniejszych filmów amerykańskich, jakie widziałem w życiu, zaskakujący i bolesny, mimo że znieczulany dawkami najczarniejszego humoru. A wszystko to uniosła na swoich wątłych barkach nominowana do Oscara Rose Byrne.

Najlepszy scenariusz oryginalny:

Scenariusz oryginalny: "To był zwykły przypadek" Jafara Pnahiego - ten film niosą dialogi i nieoczekiwane zwroty akcji.

Groteskowość ofiar irańskiego reżymu jest u Panahiego niezwykle przewrotna - oto dobrzy ludzie, ofiary systemu - prześladowani i torturowani jeszcze niedawno porywają jednego ze swych oprawców, by dokonać zemsty. I, jak to z dobrymi ludźmi bywa, chociaż pragną być okrutni, dopadają ich skrupuły i wątpliwości - sami poniekąd wchodzą w role oprawców, z czym nie umieją sobie poradzić. "To był zwykły przypadek" jest filmem zabawnym i przewrotnym jednocześnie, wciągającym swym minimalizmem i wartkimi dialogami, ale też przewrotnością etyczną, gdy okazuje się, że potencjalny kat jest dobrym i odpowiedzialnym ojcem, wrażliwym na los potrąconego psa człowiekiem - po prostu wiernym sługą reżymu, który uważa za gwarant porządku swojego świata i jest dla niego w stanie poświęcić wszystko. Złote acz skromne 8/10. Ale naprawdę dobry człowiek nigdy nie stanie się oprawcą.

Najlepszy scenariusz adoptowany:

Scenariusz adaptowany to:

"Jedna bitwa po drugiej" Paul Thomas Anderson adaptuje prozę Pynchona i wychodzi z tego jazda bez trzymanki z głębokim przesłaniem ponad podziałami tego świata.

To z jednej strony film przygodowy a z drugiej filozoficzny, kino drogi i kino refleksji w jednym, kino polityczne, które bezlitośnie politykę krytykuje, komedia i dramat w koncentracie. Ale przede wszystkim film o wartościach, o tym, co najważniejsze – najlepszy i najmądrzejszy film tacierzyński, jaki widziałem.

Najlepsza reżyseria:

Najlepsza reżyseria? Paul Thomas Anderson "Jedna bitwa po drugiej" - za ujarzmienie wielu tematów, emocji, nastrojów, osobowości bohaterów i odtwórców tych ról w jednym filmie.

Najlepszy film obcojęzyczny: 

Skoro "Sentimental Value" wzięło już głównego Oscara to pomarzę sobie. Oscar dla "Sirat reż. Oliver Laxe Tym filmem rządzi rave, tym filmem rządzi trans, tym filmem rządzi pustynia. Wygląda na to, że jest wesoło? Nie jest. Jest bardzo, bardzo smutno. Sirat jest filmem depresyjnym, zrodzonym z bezradności wobec coraz bardziej okrutnego świata. Świata, który wyczerpuje się z dobra, ale zamiast umrzeć, staje się tylko coraz gorszy. Ale wygra tutaj "Wartość sentymentalna" a głównego Oscara weźmie pacyfistyczny i antypolityczny manifest Paula Thomasa Andersona "Jedna bitwa po drugiej".

Rola drugoplanowa kobieca: 

Rola drugoplanowa w kobiecym wydaniu? Amy Madigan jako wcielone zło w "Zniknięciach" jest bezduszna, przerażająca i... przezabawna!

Rola drugoplanowa męska:

Oscar drugoplanowy męski dla Seana Peana, który kradnie show Leo DiCaprio w "Jednej bitwie po drugiej".

O spektaklu "Łaskawe" kilka zdań

                                         zdjęcie ze spektaklu "Łaskawe" - Przemysław Jendroska

Wczoraj "Łaskawe" wg blisko 1000-stronicowej powieści Jonathana Littella w reżyserii Mai Kleczewskiej. Po raz kolejny Teatr Śląski im. Stanisława Wyspiańskiego poraził mnie doniosłością tematu i rozmachem inscenizacyjnym. Zastanawiałem się, czy twórcom uda się przenieść mroczną epickość tej opowieści o ludobójstwie II wojny światowej i jej zwykłych wyrobnikach, przeciętnych w gruncie rzeczy urzędnikach, którzy dostosowują się do sytuacji, w której się znaleźli. Tak dostosowuje się Maksymilian Aue - skromny urzędnik III Rzeszy, doglądający jak przebiega proces eksterminacji Żydów. Ta postać to z jednej strony starszy pan, wspominający swoją młodość i młody oficer SS, grany diabolicznie przez Mateusza Znanieckiego (ten śmiech pozostanie mi w uszach). To przedstawienie wybrzmiewa kilka lat od premiery jeszcze mocniej jako przypomnienie tego, o czym zdajemy się zapominać i czego nie chcemy widzieć - czym jest wojna i co robi z nami, z ludźmi. Bo "Łaskawe" to opowieść o każdym z nas, surrealistyczna przypowieść o tym, co może stać się z człowiekiem. "Łaskawe" w tym ujęciu staje się bizarnym dance macabre, gdzie jedyną boginią i jedynym zbawieniem staje się Śmierć. Tak - przeżyłem wczoraj litość i trwogę, przeszedłem katharsis, byłem w tej łaźni, do której zapędzali Żydów i doznałem oczyszczenia, czyli tak jak było w prawdziwym teatrze od staryżytności.

KINO 2025 - PODSUMOWANIE

 

W tym roku obejrzałem w kinie 173 filmy, bo kino to moja świątynia.

Kino wszech czasów: Zmartwychwstanie reż. Bi Gan Chiny 2025

Za historię kina, za wiarę w kino także jako miejsce, gdzie odbywa się kult sztuki. Nieprzypadkowo ta epicka historia kina kończy się w 2000 roku, gdy władzę przejmuje internet.

Kino mainstreamu:

Jedna bitwa po drugiej reż. Paul Thomas Anderson

To z jednej strony film przygodowy a z drugiej filozoficzny, kino drogi i kino refleksji w jednym, kino polityczne, które bezlitośnie politykę krytykuje, komedia i dramat w koncentracie. Ale przede wszystkim film o wartościach, o tym, co najważniejsze – najlepszy i najmądrzejszy film tacierzyński, jaki kiedykolwiek widziałem.

Najlepszy film grozy, bo tam dużo ciekawego się działo: Oddaj ją, Zniknięcia, Together, ekranizacje prozy Stephena Kinga, ale mój wybór:

Presence reż. Steven Soderbergh/USA 2024/ Trzymał mnie ten film za twarz od początku do samego końca. Jakie to było dobre, a najlepsza gra ducha, którego nie widzimy wcale, bo „gra” go kamera. Najlepszy horror ostatnich lat, może XXI wieku, ale to rzecz gustu. Soderbergh gra konwencją „Obecności”, ale doprowadza ją, mimo swego minimalizmu, do mistrzostwa!

Najlepszy film komediowy, bo tak trudno mnie ostatnio w kinie rozśmieszyć:

Bugonia reż. Yorgos Lanthimos

Za przewrotność, za mądry czarny humor, za doskonałe kreacje aktorskie, za to, że Lanthimos znów stał się na chwilę sobą.

Kino europejskie, które dycha coraz słabiej i próbuje z różnym skutkiem naśladować Hollywood.

Operacja Maldoror reż. Fabrice du Welz, Belgia – za to, że kreatywnie i z emocjami przekształca typowe schematy kina sensacyjnego, czyniąc z nich osobistą a zarazem europejską opowieść o ostatnim prawdziwym Belgu.

Kino polskie po rozczarowaniu biopicami „Chopin, Chopin”, „Franz Kafka”

Dziewczyna z igłą reż. Magnus von Horn – nie do końca polskie, ale wielkie kino, czerpiące inspirację z tradycji kina europejskiego, by odwiedzić mroczne zakątki, zajrzeć do naszych piwnic podświadomości.

Dom dobry – szczególnie dla Smarzowskiego, że pozostał sobą w tropieniu polskich traum.

Grzyby Pawła Borowskiego – za wielką magię osiągniętą minimalnymi środkami.

Film muzyczny

Sirat reż. Oliver Laxe Tym filmem rządzi rave, tym filmem rządzi trans, tym filmem rządzi pustynia. Wygląda na to, że jest wesoło? Nie jest. Jest bardzo, bardzo smutno. Sirat jest filmem depresyjnym, zrodzonym z bezradności wobec coraz bardziej okrutnego świata. Świata, który wyczerpuje się z dobra, ale zamiast umrzeć, staje się tylko coraz gorszy.

Film dla dzieci, animowany

Flow  reż. Gints Zimbalodis

Czy łotewska animacja może zostawić w tyle filmy Disneya i Pixara? Tak - kiedy przemawia uniwersalnym i zrozumiałym dla każdego językiem zwierząt o uniwersalnych prawach przyrody. Te stworzenia nie potrzebowały Noego, potrzebowały kogoś, kto opowiedziałby ich przypowieść o arce w pięknej wizualnie formie.

Kino religijne, bo to wyjątkowo zaniedbany nurt przez twórców (szczególnie polskich), ale wyjątkowo jest jeden taki film:

„Niedziele” Alandy Ruiz De Azny to kino szlachetne i czyste jak łza, film z ducha Simone Weil i Edyty Stein.

Kino arthousowe

„Lamaland” reż. Pablo Sigg/ Meksyk, Szwajcaria/ Filmowy tryp-tyk Szatan, Taniec śmierci, Raj. Trzystopniowa podróż do końca świata i do jego początku, dziejąca się w walącej chałupie, gdzieś w paragwajskiej dżungli, która miała być Nową Germanią, krainą aryjskiej szczęśliwości, gdzie żyją bracia – powinowaci Fryderyka Nietzschego. Bezkompromisowe kino mierzące tak wysoko, że tego celu można nie dostrzec. A może kino totalne w całej swej skromności. 10/10

Wydarzenie:

Cykl „Kino, które zostało?”, czyli retrospekcja z kina medytacji na Nowych Horyzontach 2025.

Książki 2026

5. Łukasz Suskiewicz "Kauri" 

"Kauri" - nowa książka Łukasza Suskiewicza. Suskiewicz w "Kauri" zaskakuje, gdyż odchodzi od chłodnego obserwowania rzeczywistości, które zdominowało jego poprzednie książki. Miałem nieodparte wrażenie, że autor podejmuje w nich próbę chłodnego, zdynstansowanego diagnozowania otaczającego świata, tymczasem "Kauri" sięga w przeszłość, kilkset lat wstecz i wykorzystuje, znany chcoćby z "Robinsona Crusoe" czy "Władcy much", motyw rozbitków - to kuszący zabieg, jeśli chce się pójść w stronę modnej dziś dystopii. I można "Kauri" potraktować jako dystopię, tyle że znów jako dystopie zaskakującą - taką gdzie nic się nie zmienia, dystopię o marionetkowym charakterze ludzkiego losu, o tym, że światopoglądy, religie, cywilizacja oddzielają nas od prawdy o nas samych, która zawsze jest prawdą przeznaczenia i niemożności jego zmiany. Filozoficznie ta proza ma wielką moc. To na razie świeżo po lekturze, postaram się więcej, gdy nadejdzie wolna chwila. 7/10

3. "Dół" Andriej Płatonow 

Wielka proza rosyjska. Ciężka jak grudy zmarzniętej ziemi wydobywane z konsomolskiego dołu - dołu, który miał stać się fundamentem lepszej przyszłości, wspólnego, komunistycznego domu, a stał się celem samym w sobie, wspólnym grobem dla idei równości i powszechnej szczęśliwości. "Dół" to apoteoza śmierci. "Dół" to powieść zrodzona z najczarniejszej rozpaczy. "Dół" to opowieść o komunie, gdzie wszyscy są zrównani w jednym, wspólnym grobie. 

2. "Obsoletki" Justyna Bargielska 

Ta króciótka książka miała dla mnie jedną podstawową trudność - kondesację. Te historie,toczące się wokół poronień, strachu, traum, są przełamane niesamowitym poczuciem humoru i takim beztroskim na pozór igraniem ze śmiercią. Ale wróćmy do kondensacji, a może lepiej powiedzieć wprost - poetyckości tej prozy. PO prostu brakło mi energii i przestrzeni wersu. Ta hermetyczność świata, że do niego trzeba się tak przebijać, walić głową w mur, prosić się, skamleć, żeby móc rozbić ten z pozoru niewinny kod tragedii. Ale cały czas jest to świetna książka, która mieni się wieloma odcieniami - od humoru do rozpaczy. 

 1. "Nie przebaczaj" Kuba Ryszkiewicz, Marianna Strychowska

Komiks zemsty - klimat retro, klimat kresów, mroczny, wręcz horrorowy, z krwawymi scenami seksu. Ma to moc - szczególnie graficzną!

4. Jon Fosse "Septologia 3-5" Ja to ktoś inny

 Metoda rozdwojenia jaźni. Przyglądać się swojemu życiu swoimi oczami jakby "ja" to był ktoś inny. Czas młodości dominuje w częściach III-V septologii. I nie jest to przyjemne, sentymentalne, czułe. To przyglądanie jest zimne, oskarżycielskie, a jednocześnie pełne bezradności. Ten dystans tworzy w stosunku do "ja" przestrzeń okrucieństwa. Bóg Jona Fosse jako "ja" jest surowym bogiem. To trudne do przyjęcia, że aby się zbawić, trzeba dla siebie samemu stać się bogiem - sędzią, prokuratorem i adwokatem; zadać samemu karę i najtrudniejsze - samemu sobie odpuścić grzechy.

Książki 2025/36 tytułów

  Pod tym linkiem można zobaczyć wszystko, co przeczytałem w tym roku.

 https://lubimyczytac.pl/ksiegozbior/3KSZmmwFvEb 

Wybrane półki [1]:

Przeczytał:
2025-12-15

Jeden na milion

Martin Reiner

Masz na półce:

Przeczytane

Twoja ocena:

 6 / 10

Średnia ocen:

 6,3 / 10

28 ocen

Ocenił na:

 6 / 10

Na półkach:

Przeczytane

Wybrane półki [1]:

• 2025 x

zaznacz

Przeczytałeś:
2024-05-02

Górą Edek

Marek Nowakowski

Masz na półce:

Przeczytane, 2025

Twoja ocena:

 6 / 10

Średnia ocen:

 6,1 / 10

52 ocen

Czytelnicy: 98 Opinie: 7

zaznacz

Przeczytałeś:
2024-05-01

Profesor Andrews w Warszawie

Olga Tokarczuk

Masz na półce:

Przeczytane, 2025

Twoja ocena:

 7 / 10

Średnia ocen:

 6,7 / 10

72 ocen

Czytelnicy: 117 Opinie: 6

zaznacz

Przeczytałeś: 2 razy
Ostatnio:
2025-04-02

Miejsce

Andrzej Stasiuk

Masz na półce:

Przeczytane, 2025

Twoja ocena:

 7 / 10

Średnia ocen:

 5,9 / 10

46 ocen

Czytelnicy: 93 Opinie: 4

Reklama

zaznacz

Przeczytałeś: 2 razy
Ostatnio:
2025-10-06

Nieradość

Paweł Sołtys

Masz na półce:

Przeczytane, 2020, 2025

Twoja ocena:

 7 / 10

Średnia ocen:

 7,1 / 10

466 ocen

Czytelnicy: 1125 Opinie: 68

zaznacz

Przeczytałeś:
2025-01-13

Stoner

John Williams

Masz na półce:

Przeczytane, 2025

Twoja ocena:

 9 / 10

Średnia ocen:

 7,9 / 10

3362 ocen

Czytelnicy: 8461 Opinie: 589

zaznacz

Przeczytałeś:
2025-01-29

Każdy został człowiekiem

Piotr Nesterowicz

Masz na półce:

Przeczytane, 2025

Twoja ocena:

 6 / 10

Średnia ocen:

 6,8 / 10

353 ocen

Czytelnicy: 1154 Opinie: 39

zaznacz

Przeczytałeś:
2025-02-18

Impneurium. Sygnały z kosmosu

Andrzej Miszczak

Masz na półce:

Przeczytane, 2025

Twoja ocena:

 7 / 10

Średnia ocen:

 7,6 / 10

47 ocen

Czytelnicy: 138 Opinie: 21

Reklama

zaznacz

Przeczytałeś:
2025-03-05

Wiara. Autobiografia

Michał Witkowski

Masz na półce:

Przeczytane, 2025

Twoja ocena:

 10 / 10

Średnia ocen:

 7,3 / 10

297 ocen

Czytelnicy: 610 Opinie: 81

zaznacz

Przeczytałeś:
2025-03-10

Einstein dla początkujących

Joseph Schwartz

Masz na półce:

Przeczytane, 2025

Twoja ocena:

 7 / 10

Średnia ocen:

 6,6 / 10

71 ocen

Czytelnicy: 198 Opinie: 14

zaznacz

Patronat

Przeczytałeś:
2025-03-20

Chłopki. Opowieść o naszych babkach

Joanna Kuciel-Frydryszak

Masz na półce:

Przeczytane, 2025

Twoja ocena:

 7 / 10

Średnia ocen:

 8,0 / 10

16959 ocen

Czytelnicy: 31154 Opinie: 2300

zaznacz

Przeczytałeś:
2025-03-23

Chrystus w więzieniu. Ostatnie godziny życia ziemskiego

Konrad Ludwicki

Masz na półce:

Przeczytane, 2025

Twoja ocena:

 7 / 10

Średnia ocen:

 8,2 / 10

13 ocen

Czytelnicy: 20 Opinie: 6

Reklama

zaznacz

Przeczytałeś:
2025-03-27

Kalendarz majów

Konrad Góra

Masz na półce:

Przeczytane, 2025

Twoja ocena:

 9 / 10

Średnia ocen:

 6,5 / 10

39 ocen

Czytelnicy: 86 Opinie: 5

zaznacz

Przeczytałeś:
2025-04-14

I góry odpowiedziały echem

Khaled Hosseini

Masz na półce:

Przeczytane, 2025

Twoja ocena:

 8 / 10

Średnia ocen:

 7,5 / 10

1016 ocen

Czytelnicy: 1969 Opinie: 121

zaznacz

Przeczytałeś:
2025-04-20

Transcendencja i naturalizm

Józef Życiński

Masz na półce:

Przeczytane, 2025

Twoja ocena:

 8 / 10

Średnia ocen:

 7,3 / 10

12 ocen

Czytelnicy: 56 Opinie: 3

zaznacz

Przeczytałeś:
2025-05-06

Schron przeciwczasowy

Georgi Gospodinow

Masz na półce:

Przeczytane, 2025

Twoja ocena:

 7 / 10

Średnia ocen:

 7,3 / 10

800 ocen

Czytelnicy: 2423 Opinie: 149

Reklama

zaznacz

Patronat

Przeczytałeś:
2025-06-02

Siedem księżyców Maalego Almeidy

Shehan Karunatilaka

Masz na półce:

Przeczytane, 2025

Twoja ocena:

 10 / 10

Średnia ocen:

 7,1 / 10

663 ocen

Czytelnicy: 2044 Opinie: 118

zaznacz

Przeczytałeś:
2025-06-08

Nadzieja

John Maxwell Coetzee

Masz na półce:

Przeczytane, 2025

Twoja ocena:

 7 / 10

Średnia ocen:

 7,3 / 10

165 ocen

Czytelnicy: 535 Opinie: 48

zaznacz

Przeczytałeś:
2025-06-22

Pastrami

Malcolm XD

Masz na półce:

Przeczytane, 2025

Twoja ocena:

 7 / 10

Średnia ocen:

 6,8 / 10

1540 ocen

Czytelnicy: 2279 Opinie: 191

zaznacz

Patronat

Przeczytałeś:
2025-07-09

Pieśń prorocza

Paul Lynch

Masz na półce:

Przeczytane, 2025

Twoja ocena:

 8 / 10

Średnia ocen:

 7,4 / 10

947 ocen

Czytelnicy: 2734 Opinie: 181

Reklama

zaznacz

Patronat

Przeczytałeś:
2025-07-15

Wybrane półki [1]:

• 2025 x

zaznacz

Przeczytałeś:
2025-07-29

Emigracja

Malcolm XD

Masz na półce:

Przeczytane, 2025

Twoja ocena:

 7 / 10

Średnia ocen:

 7,0 / 10

74 ocen

Czytelnicy: 115 Opinie: 8

zaznacz

Przeczytałeś:
2025-08-14

Mleczarz

Anna Burns

Masz na półce:

Przeczytane, 2025

Twoja ocena:

 7 / 10

Średnia ocen:

 7,1 / 10

1307 ocen

Czytelnicy: 3992 Opinie: 257

zaznacz

Przeczytałeś:
2025-08-23

Echo słońca

Waldemar Bawołek

Masz na półce:

Przeczytane, 2025

Twoja ocena:

 8 / 10

Średnia ocen:

 6,2 / 10

93 ocen

Czytelnicy: 328 Opinie: 21

Reklama

zaznacz

Przeczytałeś:
2025-08-29

Ogrodnik i śmierć

Georgi Gospodinow

Masz na półce:

Przeczytane, 2025

Twoja ocena:

 7 / 10

Średnia ocen:

 8,2 / 10

240 ocen

Czytelnicy: 998 Opinie: 57

zaznacz

Przeczytałeś:
2025-09-01

Prząśniczki. Opowieści rodowe

Katarzyna Zwolska-Płusa

Masz na półce:

Przeczytane, 2025

Twoja ocena:

 4 / 10

Średnia ocen:

 7,3 / 10

3 ocen

Czytelnicy: 21 Opinie: 3

zaznacz

Przeczytałeś:
2025-09-09

Ja to ktoś inny. Septologia III-V

Jon Fosse

Cykl:Septologia (tom 3-5)

Masz na półce:

Przeczytane, 2025

Twoja ocena:

 10 / 10

Średnia ocen:

 8,4 / 10

255 ocen

Czytelnicy: 658 Opinie: 47

zaznacz

Przeczytałeś:
2025-09-30

W rodzinie ojca mego

Marcin Wójcik

Masz na półce:

Przeczytane, 2025

Twoja ocena:

 7 / 10

Średnia ocen:

 6,7 / 10

465 ocen

Czytelnicy: 1136 Opinie: 63

Reklama

zaznacz

Przeczytałeś:
2025-10-13

Sierpień

Paweł Sołtys

Masz na półce:

Przeczytane, 2025

Twoja ocena:

 7 / 10

Średnia ocen:

 6,3 / 10

336 ocen

Czytelnicy: 834 Opinie: 62

zaznacz

Przeczytałeś:
2025-11-10

Udław się

Chuck Palahniuk

Masz na półce:

Przeczytane, 2025

Twoja ocena:

 6 / 10

Średnia ocen:

 6,9 / 10

1591 ocen

Czytelnicy: 3352 Opinie: 95

zaznacz

Przeczytałeś:
2025-11-16

NA MIEJSCU / NA WYNOS

Victor Ficnerski

Masz na półce:

Przeczytane, 2025

Twoja ocena:

 7 / 10

Średnia ocen:

 7,3 / 10

6 ocen

Czytelnicy: 15 Opinie: 1

zaznacz

Przeczytałeś:
2025-11-17

[kradłem od wszystkich]

Victor Ficnerski

Masz na półce:

Przeczytane, 2025

Twoja ocena:

 6 / 10

Średnia ocen:

 5,4 / 10

7 ocen

Czytelnicy: 15 Opinie: 1

Rekla

zaznacz

Przeczytałeś:
2025-11-18

Speedrun Pop

Victor Ficnerski

Masz na półce:

Przeczytane, 2025

Twoja ocena:

 6 / 10

Średnia ocen:

 7,3 / 10

11 ocen

Czytelnicy: 19 Opinie: 2

zaznacz

Przeczytałeś:
2025-12-02

Bóg mi świadkiem

Makis Tsitas

Masz na półce:

Przeczytane, 2025

Twoja ocena:

 7 / 10

Średnia ocen:

 6,2 / 10

47 ocen

Czytelnicy: 140 Opinie: 11

zaznacz

Przeczytałeś:
2025-12-01

Wczoraj byłaś zła na zielono

Eliza Kącka

Masz na półce:

Przeczytane, 2025

Twoja ocena:

 6 / 10

Średnia ocen:

 7,4 / 10

763 ocen

Czytelnicy: 3145 Opinie: 182

zaznacz

Przeczytałeś:
2025-12-08

Śmierć Jezusa

John Maxwell Coetzee

Cykl:Dzieciństwo Jezusa (tom 3)

Masz na półce:

Przeczytane, 2025

Twoja ocena:

 9 / 10

Średnia ocen:

 7,1 / 10

116 ocen

Czytelnicy: 357 Opinie: 21

W stronę Anny. Opowieść o Annie Iwaszkiewicz

Sylwia Góra

Masz na półce:

Przeczytane, 2025

Twoja ocena:

 4 / 10

Średnia ocen:

 6,1 / 10

83 ocen

Czytelnicy: 258 Opinie: 22